Het oude vissersdorp
De botterwerf, de haven en het plein vormen samen het nostalgische hart van Spakenburg. Hier blijven het ambacht, de botters en de schaal van het oude vissersdorp voelbaar. Het voorstel versterkt die samenhang en maakt van het plein een uitnodigende plek om te ontmoeten, te verblijven en het dorp te beleven.

De gracht als verbinding
De gracht wordt vanuit de haven doorgetrokken richting Bunschoten. Daarmee grijpt het plan terug op de vroegere waterverbinding en wordt het water opnieuw een herkenbare drager van de dorpsstructuur. Een smal profiel, groene kades en kleinschalige overgangen verbinden het erfgoed met een nieuw dagelijks gebruik.

Een plein voor mensen
Nieuwe bruggen verbinden de beide oevers en sluiten aan op de looproutes door het centrum. Fietsverkeer wordt gebundeld op een afzonderlijke strook langs de gracht, in plaats van over het plein. Het plein zelf wordt auto- en fietsvrij: er ontstaat ruimte voor terrassen, wandelen, groen en ontmoeting. Kades, bruggen en aansluitingen worden in samenhang uitgewerkt.

Herdenken en ontmoeten
Het oorlogsmonument krijgt in het voorstel een nieuwe plek. Achter het carillon wordt een paviljoen toegevoegd met een kiosk en sanitaire voorzieningen. Monument, paviljoen en openbare ruimte worden als samenhangend geheel ontworpen, met een waardige plek voor herdenking en praktische voorzieningen voor bezoekers.

Planindeling