Column WK39 | All you can need
Cullen Skink. Ja dat word het. Ik glimlach vriendelijk naar de jonge vrouw die zojuist naar onze eetlust had geïnformeerd. De menukaart hebben we dicht gelaten en we vroegen haar naar het beste voorgerecht en haar favoriet op het menu.
Column De Bunschoter | Waarderen
“Het gevoel van een explosie van emoties wat deze kunstenaar flamboyant, maar zeer precies op het linnen heeft weten te krijgen.” Zelf herken ik meer van de gebroken pot spaghettisaus die laatst door mijn boodschappentas lag.
Column WK37 | Bordenbroei
Er was eens een rondweg zonder borden. Later als we oud en sloom geworden zijn, dan vertellen we aan onze kinderen over vroeger; over de tijd zonder mobiele telefoon, over een spuiplein zonder bouwput en een rondweg zonder borden om elke paal.
Column WK36 | Zeg maar nee
Terwijl ik uitkijk op een idyllische baai en rotsachtige bergrug, schrijf ik deze column. Schrijven, in de oude ruige bergen van schitterend Schotland. In de baai duikelt een otter, de mist maakt geen enkele aanstalten en de lucht ruik zout en helder.
Column De Bunschoter | Vakantietaboe
Snikkend hing hij aan de telefoon, met horten en stoten bracht hij het schokkende verhaal. Ze hadden met het hele gezin van haar genoten, blij dat ze in haar laatste fase nog zo intensief contact gehad hadden
Column WK33 | Stille tocht
De stille tocht is het emotionele alternatief voor inhoudsloze meningen. Een collectief lapmiddel voor ons gevoel van medeleven. We hebben geen stille tochten nodig, we zoeken mensen met een mening.
Column WK32 | Haten met een muts op
De zwarte doek met Arabische tekens beweegt fel, de islamiet die hem om zijn mond gebonden heeft ook. De doek doet vermoeden dat hij op zijn woorden let, maar niets in minder waar. Ruwe haat en verwensingen, afgunst en aanzetten tot buitensporig geweld. Het beeld blijft op mijn netvlies hangen.
Column WK31 | Zwarte zwanen
Het zijn die kleine dingen die het verschil maken. Het is een veelgebruikt cliché, maar ook een veel bewezen waarheid. De details die je in de vaart van alle dag niet meer ziet, maar je extra opvallen als je even een moment rust neemt.
Colum De Bunschoter | Grenzeloos
Een indrukwekkend lange sliert van zwarte auto’s over de snelweg. Een stoet van rouwauto’s als een tastbaar onthaal van landgenoten die thuis komen
Gedicht | Vlucht MH17
Stil wordt je ervan, een ramp zoals deze.
In stilte schreef ik mijn gedachten maar op.